Wat had ik dit graag geweten toen ik jong was. Ik denk dat dit wel het meest gehoorde is als men leert over de Taoïstische Levenswijsheid. En eens, ik zelf had dit graag geweten toen ik klein was. 
Het interessante is dat de deze levenswijsheid vooral werd voor(t)geleefd. Dat er pas later in de vorm van kennisoverdracht les over werd gegeven. Maar in de oudste tradities leefde de ouders en namen de kinderen het over. Werden er verhalen verteld en voorgelezen die onderdeel waren van het gewone leven. En tegelijkertijd werd er op een manier omgegaan met emoties, gevoelens, fantasien, dromen, inzichten en gedachtes die voor ons in de huidige tijd onbekend is. We hebben het niet geleerd en weten er vaak niet mee om te gaan. Of we stoppen het weg, het mag er niet zijn. Door te leren dat alles wat er is er mag zijn en daar in te voelen en ervaren, raak je plekken aan in je zelf. Je hebt schatten in jezelf die je daarbij helpen om dicht bij jezelf te blijven. 

Het boek Jouw Schatten is geen verhalen boek. Maar juist een boek over de symbolieken in het innerlijke landschap. Het raakt aan wat je zelf niet aan kan raken, maar wat jou wel mens maakt.